“De Coconblazers” Nederweert

Hoe het begon.

In november 1994 ontstond bij Lei Weekers,  zelf een gedreven saxofonist het idee om een muziekclubje  op te richten voor een groep muzikanten die gezellig samen muziek wilde maken.  Het moest vooral leuke en gezellige muziek zijn. Gedacht werd aan Egerländer,  Böhmische en andere volksmuziek.
Er werd hulp gezocht bij de stichting Cocon en zo hielden André Hermans, Piet Koolen en Lei Weekers op 2 december 1994 de eerste oprichtingsvergadering.

Er kwamen wat stukjes in het Weekblad van Nederweert en er was belangstelling.
Op de eerste twee informatiebijeenkomsten was er een gemêleerd gezelschap en Leen Coolen, ons oudste lid, schrijft dat er zelfs vier accordeons en een pianomevrouw waren.  Op 24 januari 1995 was het zover en kon de eerste repetitie beginnen op de zolder van de voormalige St.- Jozefschool.

Omdat er geen dirigent was,  nam Lei Weekers deze taak voor zijn rekening. In zijn memoires omschrijft hij de eerste repetities aangaande stemming en klank  als complete rampen.
Maar geleidelijk ging het wat beter. En toen in oktober 1995 Nol de Rooy uit Dommelen het van Lei overnam,  kon hij op de eerste rij gaan zitten om mee te spelen en zo de muzikale kar te trekken Na wat dirigentenwisselingen nam Had Geurtjens  in 1998 het stokje over.
De eerste jaren waren moeizaam,  zowel  muzikaal als financieel. Tot dat we via de stichting Cocon gratis terecht konden in  kelder van de Pinnenhof.
Op 2 april 2000  vierde  het orkest zijn vijfjarig bestaan in de Pinnenhof en hoewel er veel werk verricht was,  waren de baten er niet naar .
Maar de muziek werd beter en er waren meer optredens. In oktober 2005 werd het tienjarig en in 2010 het vijftienjarig bestaan groots gevierd met collega- orkesten in de Pinnenhof.
Bij zijn afscheid  in 2013 werd Lei Weekers benoemd tot erelid. 17 jaar stond hij aan het roer van zijn Coconblazers, toen hij zijn taak aan André Weekers overdroeg

Mede namens de leden las Leen Coolen er een pakkend gedicht voor. In de loop der tijden wisselde de bezetting, soms door vrijwillig vertrek maar meestal noodgedwongen door ziekte of overlijden.
Of  zoals Leen schrijft : “ Jammer dat ze ons zijn ontvallen; misschien horen ze ons hieronder knallen. Houden jullie het daar boven recht en goed, van ons samen een hartelijke groet.”

In 2015 bestond het orkest 20 jaar.  In hetzelfde jaar hield de stichting Cocon op te bestaan. Voor de coconblazers was het een kleine aardverschuiving.
Maar de  Coconblazers  gingen door  en op 1 juli 2015 werden wij  een zelfstandige vereniging met  ruim 25 leden. Op de bok en als muzikaal leider staat nog steeds Had Geurtjens.

Nu een klein jaar later is het orkest op volle sterkte  en  hoewel  de vaste kosten aanzienlijk zijn toegenomen  kunnen we op eigen kracht verder met muziek maken.
De diverse ,vaak jaarlijks, terugkerende optredens in de regio tonen aan dat het door velen gewaardeerd wordt.